Geen twee mensen met een ASS zijn hetzelfde. Net als alle mensen zijn ook mensen met een ASS uniek. Zij hebben hun eigen persoonlijkheid, temperament, ervaringen, beperkingen en kwaliteiten. De één maakt geen oogcontact, de ander wel. Er zijn er bij die urenlang stil teruggetrokken in een hoekje blijven zitten, de ander gaat ongeremd op mensen af.

Om dezelfde termen te gebruiken, maken deskundigen wereldwijd zoveel mogelijk gebruik van hetzelfde classificatiesysteem, een overzicht van alle stoornissen en ziektebeelden. Voor psychiatrische stoornissen is dat de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM). De DSM wordt uitgebracht door de Amerikaanse Psychiatrie Vereniging. Het DSM classificatiesysteem is gebaseerd op onderlinge afspraken van wetenschappers en praktijkmensen. Omdat het werkveld in de psychiatrie voortdurend in ontwikkeling is, moet een classificatiesysteem regelmatig worden herzien.
Classificeren is niet hetzelfde als diagnosticeren. Classificeren is het beantwoorden van de vraag of er sprake is van een autismespectrumstoornis of een andere stoornis. Diagnosticeren is de persoonlijke inkleuring, dat wil zeggen, het in kaart brengen van de sterke en de zwakke kanten van een persoon, zijn of haar mogelijkheden en beperkingen. Het diagnostisch onderzoek bestaat uit beide onderdelen en moet uiteindelijk leiden tot begeleidingsadviezen voor thuis, op school, de werksituatie, de dagbesteding en de vrije tijd.